Degeneratieve Myelopathie (DM)

Vererving: autosomaal recessief

Wat is het?

Degeneratieve Myelopathie is een progressieve neurologische aandoening van het ruggenmerg vergelijkbaar met ALS of MS  bij mensen. De eerste verschijnselen van de ziekte uiten zich meestal vanaf de leeftijd van 5  jaar. Vanaf de eerste tekenen tot het einde is het verloop gemiddeld 6 tot 18 maanden.

Dat de ziekte zich pas op latere leeftijd manifesteert is een probleem bij de bestrijding ervan. Voor zover bekend krijgen dragers zelden DM. Lijders hoeven niet per definitie de aandoening te krijgen.

Symptomen

DM begint met coördinatieverlies in de achterste ledematen. De hond gaat waggelen, struikelen of slepen met de achterpoten. Incontinentie komt ook voor. Uiteindelijk wordt de hersenschors aangetast, daardoor kunnen ook vitale functies uitvallen. De hond heeft echter geen pijn, alleen verlies van functie.

Oorzaak

In het ruggenmerg lopen de zenuwbanen die de spieren aansturen. Deze zenuwen liggen in bundels gegroepeerd in de zo genoemde witte stof. Om deze bundels zit een isolatie, de myelineschede. Deze wordt aangetast, waardoor de isolatie van de zenuwen verdwijnt en de zenuwen afsterven waardoor de aansturing van de spieren steeds minder wordt. Dit wordt veroorzaakt door een mutatie in het SOD1 gen en het al dan niet aanwezig zijn van een bepaald allel. Bij de Duitse herder is dit allel SOD1:c.118G>A (E40K).

Diagnose

De diagnose gebeurt door middel van eliminatie. Er kunnen meerdere oorzaken zijn voor de uiterlijke kentekenen van DM, zoals onder andere hernia, spondylose, tumor, cyste. Er kan een EMG, CT scan en/of MRI scan worden gemaakt. Geeft dit geen resultaat, dan wordt de diagnose DM gesteld. De definitieve diagnose is slechts mogelijk door middel van een autopsie.

DM rolstoel Mogelijke behandeling

Een bestaat geen behandeling welke DM tot staan brengt. Echter, soms is het mogelijk de het ziekteverloop te vertragen. De verschillende behandelingen welke op het Internet worden aanbevolen zijn zonder wetenschappelijk gemeten resultaat. Training bevordert de spieropbouw van de nog bruikbare spieren, waardoor de hond langer mobiel blijft. Aanbevolen is training of fysiotherapie, bijvoorbeeld wandelen (niet slenteren) en zwemmen. Waarschuwing: vermijdt stress, het kan het verloop van deze ziekte versnellen. Zelfs kleine chirurgische ingrepen kunnen van invloed zijn.

DNA Test

In 2009 is er een test op de markt gekomen waarmee bepaald kan worden of de hond vrij, drager of lijder is van het SOD1 gen. DM vererft op een autosomale, recessieve, manier. Dit betekent, dat een dier vrij kan zijn (homozygoot normaal), lijder (homozygoot afwijkend) of drager (heterozygoot). Lijders lopen het risico dat zij de ziekte ontwikkelen, maar dat gebeurt lang niet altijd.

Omdat de genetische variëteit belangrijk is moet men wel goed met de uitslagen van DM omgaan. Dragers en ook lijders kunnen hun goede bijdrage leveren aan het ras. Belangrijk is dat er geen nieuwe lijders geboren worden. Lijder x vrije hond zal alleen dragers geven. Drager x vrije hond geeft dragers en vrije pups. Op deze manier blijft de genetische variëteit zo groot mogelijk en dat is van levensbelang voor het ras!